aperi.karpathos.net

Το Διοικητικό Συμβούλιο Σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και Χαρούμενη Πρωτοχρονιά.

Ο Σύλλογος ΟΜΟΝΟΙΑ σας έρχεται και φέτος,
μ’ ευχές χριστουγεννιάτικες και για το νέο έτος.

Το δύο χιλιάδες δώδεκα, χαρές να σας γεμίσει,
και ο Χριστός του Πόθους σας να πραγματοποιήσει.

Τη δράση του ο Σύλλογος να τη διατηρήσει,
με έργα αξιόλογα τ’ Απέρι να στολίσει.

Ο νεογεννηθείς Χριστός να φέρει την ειρήνη,
και να χαρίσει στου λαούς φρόνηση και γαλήνη.

Εις τη καρδιά σας να’ χετε παντοτεινά τ’ Απέρι,
και η Μητροπολίτισσα δεξιά σας να τα φέρει.

Ρηγοπούλα Εμμ. Χιώτη,
το γένος παπά-Νικόλα Παναγιώτου.

Εγω ο μεγας ποιητης ο σατυρος ο ηρων,
φοβαμαι οτι θα με βρει η ιωση των χοιρων.

Ετσι για παντα θα χαθει η ομορφη μου φλεβα,
και θα με κλαιν οι φιλοι μου κι η μανα μου η Σεβα!

Κι εγω που τοσο εποθησα λιγο να μ αγαπησου,
θα γραφω τα στιχακια μου εντος του παραδεισου!

Εφύγαν οι παλιοί καιροί κι ήρθαν καινούρια χρόνια
κι οι γέροι μας αναπολούν τα στάχυα μες στ αλώνια.

Κανείς δεν τραγουδάει πια για την αγαπημένη
μα τραγουδούν εμπορικά κι η πελατεία ξένη!

Μ’ αν φέρνουν χρήματα σωρό οι ξένοι στο νησί μας
ας μην τους τη πουλήσουμε δυο φράγκα τη ψυχή μας.

Κι εσύ καρπάθιε μερακλή τραγούδα γλέντα πίνε
κι ας λεν πίσ’ απ τη πλάτη σου: «Τι γραφικός που είναι!»

Σε Βωλαδιότικο σκοπό ο γέρο Υψηλός τραγουδά και παίζει λαούτο. Λύρα παίζει ο Ι. Γεργατσούλλης, σε δίσκο που κυκλοφόρησε στο τέλος της δεκαετίας του ‘60. Οι παρακάτω μαντινάδες αναφέρονται πιθανότατα στα αδικοχαμένα  παιδιά του Υψηλού:

Αλλοι σαν πιούνε το κρασί, τους πόνους τω(ν) ξεχνούνε,
πίνω και γω και γίνομε, στουπί μα τους θυμούμαι.

Ζητώ να βρώ τη λησμονιά, μες του κρασιού τη ζάλη,
πίνω μα τότε πιό πολλά, μου’ ρχουτε στο κεφάλι.

ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ

«Ή τσιγάρο ή υγεία,
διάλεξε λοιπόν τι θέλεις!».
«Το τσιγάρο!» απαντάω,
κι υπογράφω: «Ο Βαγγέλης!».

Σαν ανοίγω το πακέτο
για να πιάσω το τσιγάρο,
θαρρώ, είμαι σε καράβι
κι όπου να ‘ναι θα σαλπάρω!

Πώς μ’ αρέσει το τσιγάρο
το πρωί σαν σηκωθώ!
Λες φιλάω με μανία
τη μικρούλα που ποθώ!

Τι ωραίος ο καπνός μου
μες στης  δύσης τα στολίδια,
σαν περνούν οι ηλιαχτίδες
του καπνού τα δαχτυλίδια.

Το γουστάρω το τσιγάρο,
όταν έρχεται το βράδυ!
Σαν αστέρι μοιάζει η καύτρα
μες στης νύχτας το σκοτάδι!

Το τσιγάρο, το τσιγάρο!
Είναι όλη η ζωή μου.
Και μεθαύριο στο γιο μου
θε να  δώσω προσταγή μου:

Όταν κάποτε πεθάνω,
όχι κλάψα και μουρμούρα,
μα στο τάφο μου να βάλει
δυο τσιγάρα και δυο πούρα !