aperi.karpathos.net

Το Απέρι της Καρπάθου στο διαδίκτυο!

  • Dec 10

    Το Διοικητικό Συμβούλιο Σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και Χαρούμενη Πρωτοχρονιά.

    Ο Σύλλογος ΟΜΟΝΟΙΑ σας έρχεται και φέτος,
    μ’ ευχές χριστουγεννιάτικες και για το νέο έτος.

    Το δύο χιλιάδες δώδεκα, χαρές να σας γεμίσει,
    και ο Χριστός του Πόθους σας να πραγματοποιήσει.

    Τη δράση του ο Σύλλογος να τη διατηρήσει,
    με έργα αξιόλογα τ’ Απέρι να στολίσει.

    Ο νεογεννηθείς Χριστός να φέρει την ειρήνη,
    και να χαρίσει στου λαούς φρόνηση και γαλήνη.

    Εις τη καρδιά σας να’ χετε παντοτεινά τ’ Απέρι,
    και η Μητροπολίτισσα δεξιά σας να τα φέρει.

    Ρηγοπούλα Εμμ. Χιώτη,
    το γένος παπά-Νικόλα Παναγιώτου.

    -- oa ( Ομόνοια Απεριτών Αττικής)
    Tagged as:
  • Nov 13

    Αφου απ’ τους υποψηφιους ειδον και αποειδον
    εσκεφτηκα να φτειαξουμε κομματα μερακληδων.

    Ετσι νομιζω εχουμε πολυ σπουδαιο λογον
    να δουμε κομμα χορευτων και μαντιναδολογων.

    Μα εμενα μου το εγραψε το ριζικο κι η μοιρα
    να παιρνουνε τη ψηφο μου οπιοι κρατουν τη λυρα!

    -- vig (Βαγγέλης Ι. Γεργατσούλης)
  • Sep 11

    Εφύγαν οι παλιοί καιροί κι ήρθαν καινούρια χρόνια
    κι οι γέροι μας αναπολούν τα στάχυα μες στ αλώνια.

    Κανείς δεν τραγουδάει πια για την αγαπημένη
    μα τραγουδούν εμπορικά κι η πελατεία ξένη!

    Μ’ αν φέρνουν χρήματα σωρό οι ξένοι στο νησί μας
    ας μην τους τη πουλήσουμε δυο φράγκα τη ψυχή μας.

    Κι εσύ καρπάθιε μερακλή τραγούδα γλέντα πίνε
    κι ας λεν πίσ’ απ τη πλάτη σου: «Τι γραφικός που είναι!»

    -- vig (Βαγγέλης Ι. Γεργατσούλης)
  • Sep 11

    Η Κάρπαθος που θεωρώ, πατρίδα μου και Γή μου,
    αυτή είναι κι η λύτρωση, κι ‘ πιό βαθειά πληγή μου.

    Σ’ αυτή τη σύντομη ζωή, που μού’ λαχε να ζήσω,
    αυτή με διώχνει μακριά κι αυτή με φέρνει πίσω.

    -- vig (Βαγγέλης Ι. Γεργατσούλης)
  • Jul 25

    Σε Βωλαδιότικο σκοπό ο γέρο Υψηλός τραγουδά και παίζει λαούτο. Λύρα παίζει ο Ι. Γεργατσούλλης, σε δίσκο που κυκλοφόρησε στο τέλος της δεκαετίας του ‘60. Οι παρακάτω μαντινάδες αναφέρονται πιθανότατα στα αδικοχαμένα  παιδιά του Υψηλού:

    Αλλοι σαν πιούνε το κρασί, τους πόνους τω(ν) ξεχνούνε,
    πίνω και γω και γίνομε, στουπί μα τους θυμούμαι.

    Ζητώ να βρώ τη λησμονιά, μες του κρασιού τη ζάλη,
    πίνω μα τότε πιό πολλά, μου’ ρχουτε στο κεφάλι.

    -- admin ( Διαχειριστής)
    Tagged as:

Κατηγοριες

Αρχειο